Stara wieś królewska położona nad rzeka Rudą, wzmiankowana jest w dokumencie z 1624 roku. Dwadzieścia pięć lat później komisarz królewski zapisał miejscowość „.... z wszystkimi należnościami za rocznie 15 talarów czynszu Grzegorzowi Werner”. Działała tu wtedy hamernia (kuźnica), w której przetwarzano miejscową rudę darniową (limonit). Stąd – Eisenhammer – późniejsza niemiecka, a także Żelazkowo i Rudniki – polskie nazwy wsi. Duże zapotrzebowanie na miód spowodowało osiedlenie się tutaj kilku bartników. Barć rudnicka uległa jednak zniszczeniu w 1737 roku. Dlatego też starostwo człuchowskie osadnikom znaczną część roli z zapomóżka wydzieliło... otrzymał kawał ziemi Jan Jakub Semrau. Na jednym z cząstków osiadł przed 1831 r. Wedelstadt, którego potomkowie lubo zubożeli, jeszcze się tam utrzymują”. Około 1800 roku osiedlono tu strażników leśnych z obowiązkiem gaszenia pożarów i uczestniczenia w polowaniach na wilki w charakterze naganiaczy. W 1817 roku powstała szkoła, w której pierwszym nauczycielem był chłop, Piotr Michałko (Michalke). W 1867 roku uczyło się już 68 dzieci. W 1916 roku stanęła nowa szkoła. W 1876 roku urodził się w Rudnikach Józef Ziegenhagen – proboszcz przechlewski w latach 1912 – 20. Ten „wielki przyjaciel szkoły” pochowany jest w Przechlewie. Dawnych mieszkańców przypominają nagrobki na cmentarzu ewangelickim (koniec XIX w.) i katolickim (początek XX w.) (oprac. M.Wikaryjczak „Przechlewo i okolice” wydanie drugie poprawione z 2000 r). Dzisiaj Rudniki są wsią sołecka , mające 61 stałych mieszkańców. Sołtysem jest Pan Janusz Szczepaniuk. Bogactwo przyrody otacza Rudniki ze wszystkich stron. Piękne, grzybne lasy i Ruda czekająca wciąż na amatorów kajakarskich spływów, sprawiają, że warto tutaj zajrzeć zbaczając nieco z głównych turystycznych szlaków. (HF)