Kanalizacja i wodociągi

            Gmina Przechlewo skanalizowana jest w 83 %. Ścieki odprowadzane są do gminnej oczyszczalni mieszczącej się w Przechlewie na ul. Młyńskiej 44 b, wybudowanej w 2001 roku. Oczyszczalnia ta o maksymalnej przepustowości 2 072 m³/d obsługuje 4986 mieszkańców oraz zakłady mięsne, co w sumie stanowi 17 117 RLM. Odbiornikiem ścieków oczyszczonych jest rzeka Lipczynka leżąca w zlewni rzeki Brdy. Na terenie gminy znajdują się dodatkowo oczyszczalnia biologiczna w m. Pakotulsko, bioblok przy ośrodku wypoczynkowym w Lipczynku oraz podoczyszczalnia Zakładów Mięsnych Prime Food SP. z o.o.. Gmina zwodociągowana jest w ok. 90%. Woda dostarczana jest do gospodarstw domowych z 9 hydroforni, w tym z 6 będących w posiadaniu gminy (Przechlewo, Sąpolno, Garbek, Miroszewo, Dąbrowa, Imielno).

            Hydrofornie na terenie Gminy Przechlewo:

1. Przechlewo – hydrofornia wraz z pierwszą studnią wybudowana została w 1965 roku. Przy hydroforni znajdują się dwie studnie głębinowe, pierwsza z roku 1971 o głębokości 122 m i wydajności maksymalnej 60 m³/h druga z roku 1987 o głębokości 65 m i wydajności maksymalnej 35 m³/h. Zbiornik wyrównawczy wody uzdatnionej o pojemności 150 m³. Modernizacja stacji uzdatniania wody nastąpiła w 2002 roku. Wydajność SUW wg pozwolenia wodnoprawnego nr RLiOŚ 6223-3/03 wynosi 720 m³/dobę.
2. Sąpolno – hydrofornia wybudowana została w 1974 roku. Posiada 2 studnie. Studnia pierwsza posiada głębokość 70 m i wydajność maksymalną ujęcia 48 m³/h, druga z roku 1990 o głębokości 80 m i wydajności maksymalnej ujęcia 48 m³/h. Wyposażeniem hydroforni są 3 zbiorniki hydroforowe o pojemności 4500 l. Wydajność SUW wg pozwolenia wodnoprawnego nr RLiOŚ 6223-9/03 wynosi 205 m³/dobę.
3. Miroszewo – hydrofornię wybudowano w roku 1974 wraz z pierwszą studnią o głębokości 33 m i wydajności maksymalnej ujęcia 30 m³/h. Studnia druga wybudowana została w 1976 r. głębokość studni 21,5 m, wydajność maksymalna ujęcia 30 m³/h. SUW zmodernizowana została w roku 2004. Wydajność SUW wg pozwolenia wodnoprawnego nr RLiOŚ 6223-3/03 wynosi 190 m³/dobę.
4. Imielno – studnię wykonano w 1965 r. SUW do użytku oddano w 1979 roku. Głębokość studni 50 m. Wydajność maksymalna ujęcia wynosi 20 m³/h. Wydajność SUW wg pozwolenia wodnoprawnego nr RLiOŚ 6223-27/01 wynosi 15 m³/dobę.
5. Dąbrowa – hydrofornia powstała w 1975 roku. Pierwsza studnia wykonana została w 1969 r. Głębokość 61 m. Druga w 1975 roku. Głębokość studni 62 m. Wydajność ujęć maksymalna wynosi 35 m³/h, stacja uzdatniania wyposażona jest w jeden zbiornik hydroforowy o pojemności 3500 l. Wydajność SUW wg pozwolenia wodnoprawnego nr RLiOŚ 6223-26/01 wynosi 25 m³/dobę.
6. Garbek – hydrofornie wykonano w roku 1974, razem ze studnią głębinową o głębokości 27 m i o wydajności maksymalnej ujęcia 15 m³/h. Wyposażeniem hydroforni są dwa zbiorniki hudroforowe o pojemności 1000 l. Wydajność SUW wg pozwolenia wodnoprawnego nr RLiOŚ 6210-18/99 wynosi 13 m³/dobę.

            Mimo tak dużego stopnia skanalizowania cały czas prowadzone są w gminie inwestycje z tego zakresu. W 2007 roku oddano do użytku 19 przydomowych oczyszczalni ścieków (w miejscowościach: Sapolno, Garbek, Nowa Wieś, Łubianka). W 2008 roku gmina dalej realizowała zadania inwestycyjne w tym kierunku i powstało 20 nowych przydomowych oczyszczalni ścieków surowych z drenażem rozsączającym (w miejscowościach: Garbek, Sąpolno, Nowa Brda, Krasne, Jarzębnik, Żołna, Przechlewo).

            Oczyszczanie ścieków odbywa się w procesie mechaniczno – biologicznym. Dopływające ścieki trafiają do budynku krat, gdzie na kracie mechanicznej zatrzymane są większe zanieczyszczenia stałe. Kolejnym etapem oczyszczania mechanicznego jest piaskownik, w którym następuje oddzielenie piasku. Z piaskownika ścieki trafiają na układ biologii (bioblok) – pompowane są do komory predenitryfikacji a następnie do komory beztlenowej. Z tej komory ścieki kierowane są do dwóch równoległych zbiorników denitryfikacyjnych (komory niedotlenione), a następnie do komór napowietrzania (komory nitryfikacyjne), skąd część ścieków jest przepompowywana pompami recyrkulacji wewnętrznej ponownie do komory denitryfikacyjnej w celu utrzymania stabilnych warunków.

 Pozostała część ścieków z komór nitryfikacyjnych przelewa się do wspólnego koryta gdzie dodawany jest siarczan żelazowy (PIX) w celu wspomożenia procesu strącania fosforu. Ścieki trafiają do osadnika wtórnego, w którym następuje sedymentacja (oddzielenie) osadu od ścieków oczyszczonych. Woda nadosadowa odprowadzana rurą perforowaną kierowana jest z biobloku i odpływa do odbiornika. Część osadu z osadnika wtórnego jest recyrkulowana do pierwszej komory biobloku, (predenitryfikacji), a część nadmierna osadu kierowana jest do komór stabilizacji, skąd osad trafia do mechanicznej stacji odwadniania, z zainstalowanej tam prasy przez podajniki ślimakowe gdzie następuje mieszanie osadu z wapnem i popiołem powstałym z procesu spalania słowy, w celu neutralizacji form przetrwalnikowych bakterii i jest wykorzystywany w rolnictwie.

            Z uwagi na charakter wykorzystania osadów ściekowych jako polepszacza gleby w rolnictwie (z wyłączeniem upraw roślin przeznaczonych do spożycia i produkcji pasz) prowadzone są regularne badania składu osadów przez uprawniona firmę (Laboratorium Zakładu Inżynierii Środowiska Eko Projekt Kulka i Wspólnicy Spółka Jawna).

Źródło: Opracowanie Zakład Gospodarki Komunalnej w Przechlewie. Dane na rok 2008.

Oczyszczalnia ścieków komunalnych w Przechlewie (mechaniczno-biologiczna).

Oczyszczalnia ścieków komunalnych w Przechlewie (mechaniczno-biologiczna)

Hydrofornia w Przechlewie

Stacja Uzdatniania Wody w Przechlewie

Stacja Uzdatniania Wody w Przechlewie

Przepompownia ścieków - tereny letniskowe nad J. Końskim

Przydomowa oczyszczalnia ścieków